به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، ملادیچ که به دلیل نقشش در نسلکشی بالکان در دهه ۱۹۹۰ به عنوان «قصاب بوسنی» شناخته میشد، در اواخر ماه اوت در سن ۸۴ سالگی در زندان مرد، در حالی که به جرم جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت به حبس ابد محکوم شده بود.
ملادیچ در میان بسیاری از صربها، از جمله سیاستمداران، چهرهای محبوب باقی ماند و تابوت او با یک هواپیمای دولتی به صربستان منتقل شد، در پرچمهای ملی پیچیده و توسط سربازان یونیفرمپوش از هواپیما حمل شد. همزمان با انتقال تابوت او از فرودگاه، مردانی از جادهها جمع شدند و بنرهایی را به افتخار ملادیچ به نمایش گذاشتند.
روز دوشنبه، هزاران نفر در مقابل کلیسای کوچکی در پایتخت صربستان جمع شدند تا به ملادیچ ادای احترام کنند. نیروهای مسلح در کنار تابوت او که کلاه نظامی مخصوص او و همچنین شمشیری روی آن قرار داشت، نگهبانی میدادند. مدالهایی در مقابل تابوت قرار داشت. در بیرون کلیسا، پرچمهای صربستان در نزدیکی آویزان و یک بنر بزرگ در خیابان برافراشته شده بود که روی آن نوشته بودند: خوش آمدی، ژنرال، از مادرت به خاطر پرورش یک قهرمان سپاسگزاریم.
صحنههای شکوه نظامی، محکومیت مارتا کوس، کمیسر توسعه اتحادیه اروپا، را به دنبال داشته است که سفر آینده خود به صربستان را در روز جمعه لغو کرد. او در رسانههای اجتماعی گفت: بازگشت بقایای او به بلگراد، تاریکترین صفحات تاریخ اخیر ما را به اروپا یادآوری میکند.
صربستان از سال ۲۰۱۴ در حال مذاکره برای پیوستن به اتحادیه اروپا بوده، اما این روند در سالهای اخیر تحت ریاست جمهوری پوپولیست صربستان، الکساندر ووچیچ، متوقف شده است.
کاس گفت: «بزرگنمایی پیرامون مرگ [ملادیچ] با ارزشهایی که مسیر اتحادیه اروپا بر اساس آنها بنا شده، سازگار نیست. این مسیر مستلزم رویارویی با گذشته، آشتی واقعی و احترام به قربانیان جنایات جنگی است. ارزشهایی که آینده مشترک ما را تشکیل میدهند، قابل مذاکره نیستند.»
سخنگوی اتحادیه اروپا روز دوشنبه این هشدار را تکرار کرد. او در بیانیهای گفت: «هر گونه تجلیل از جنایتکاران جنگی، انکار نسلکشی و تجدیدنظرطلبی با اساسیترین ارزشهای اروپایی مغایرت دارد و جایی در اتحادیه اروپا یا کشورهای نامزد عضویت در اتحادیه اروپا ندارد.»
ملادیچ یکی از معماران اصلی سیاست پاکسازی قومی در طول جنگ بوسنی بود که بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر را کشت و بیش از ۲ میلیون نفر را آواره کرد. از جمله جنایات کلیدی او محاصره ۱۴۶۰ روزه سارایوو، پایتخت بوسنی بود، جایی که جمعیت غیرنظامی روزانه هدف گلولهباران و حملات تکتیراندازان نیروهای ملیگرای صرب قرار گرفتند و بیش از ۱۰۰۰۰ نفر کشته شدند.
این درگیری سه ساله در سال ۱۹۹۵ با کشته شدن حداقل ۸۰۰۰ مسلمان بوسنیایی در شهر سربرنیتسا به اوج خود رسید، جنایتی که دولتهای اروپایی را که دههها برای جلوگیری از کشتارهای جمعی پس از وحشتهای اواسط قرن بیستم، زمانی که آلمان نازی ۶ میلیون یهودی را کشت، تلاش کرده بودند، شوکه کرد.
در سربرنیتسا، نیروهای ملادیچ در حال پخش شیرینی به کودکان و وعده عبور امن آنها بودند، پیش از آنکه هزاران مرد و پسر بوسنیایی جمعآوری، کشته و اجسادشان در گورهای دسته جمعی با بولدوزر دفن شوند، فیلمبرداری شدند. ملادیچ در آن زمان گفت: «ما این شهر را به عنوان هدیهای به مردم صرب میدهیم.»
این کشتارها به عنوان یک شکست بینالمللی مطرح شدهاند، به ویژه به این دلیل که سربرنیتسا تحت حمایت سازمان ملل متحد، یک نهاد جهانی که بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم به طور خاص برای کمک به جلوگیری از چنین درگیریهای خونین جهانی در آینده ایجاد شد، به عنوان یک «پناهگاه امن» تعیین شده بود.
ملادیچ پس از ۱۶ سال فراری بودن، سال ۲۰۱۱ در صربستان دستگیر و در سال ۲۰۱۷ توسط دادگاه سازمان ملل در هلند به حبس ابد محکوم شد. هدف رهبری صربستان که ملادیچ موظف به اجرای آن بود - طبق تصمیم دادگاه بینالمللی کیفری سازمان ملل برای یوگسلاوی سابق (ICTY) - اخراج اجباری مسلمانان بوسنیایی، کرواتها و سایر غیرصربها برای پاکسازی سرزمین بوسنی برای ایجاد «صربستان بزرگ» بود.
در مدت بازداشت، ملادیچ پس از چندین سکته مغزی، بیمار بود. جنگ بالکان پس از فروپاشی یوگسلاوی در ژوئن ۱۹۹۱، زمانی که اسلوونی و کرواسی استقلال خود را اعلام کردند، آغاز شد. صربهای بوسنی به سرعت کنترل بیش از دو سوم بوسنی را به دست گرفتند و سارایوو را محاصره کردند. پس از سه سال خونریزی، توافقنامه دیتون در دیتون، اوهایو امضا شد و به جنگ پایان داد و کشور مستقل بوسنی و هرزگوین را ایجاد کرد.